Τραγουδώ για όλους εκείνους που προάγουν την ζωής τους, σε αρμονία με το περιβάλλον τους, σε αρμονία με τους συνάνθρωπους τους, σε αρμονία με την μοίρα μας.

Όσο και να επικεντρώνομαι στην πολιτική, λόγω ιδιοσυγκρασίας μου είναι αδύνατον να περιοριστώ κάπου. Αν ήμουν πολιτικός, τα γεγονότα θα με οδηγούσαν γρήγορα και πάντοτε, έξω από τo περίγραμμα κάθε πολίτικης παράταξης. Παρακολουθώ τα πράγματα και αντιλαμβάνομαι τα προβλήματα και τις δυσκολίες.

Τα προβλήματα είναι ελληνικά, οι διαδικασίες υπάρχουν γιατί είμεθα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και λύσεις θα δοθούν. Λίγο υπομονή χρειάζεται και ψυχραιμία. Η Ελλάδα δεν έγινε χθες κι' ούτε θα πεθάνει αύριο. Ποτέ δεν ξεχνώ, ότι χάρις σε πολλούς άξιους πολιτικούς, σε πολλούς άξιους δικαστικούς και σε πολλούς άξιους εκπαιδευτικούς, έχουμε φθάσει μέχρι εδώ και συμπεριλαμβανόμεθα μεταξύ των ανεπτυγμένων κρατών του κόσμου. Δεν ξεχνώ επίσης, οτι στο πρόσφατο παρελθόν περάσαμε με επιτυχία, πολύ πιο δύσκολες και επικίνδυνες καταστάσεις.

Η Ελλάδα πάντα θα προοδεύει και πάντα θα ταξιδεύει, γιατί πάντα θα έχει νέους ταξιδευτάδες, νέους δουλευτάδες, νέους χορευτάδες και νέους ερωτευτάδες. O θησαυρός της Ελλάδας, είναι οι νέοι της. Επιστρέφω στην μουσική μου, γιατί μέσω αυτής εκφράζομαι για όλα, καλυτέρα και ομορφότερα.

Mέρα με την μέρα χτίζεται η αληθινή ποίηση.
Μέρα με την μέρα χτίζεται η αληθινή μουσική.
Όταν η μουσική υπηρετεί την ποίηση, αυτό λέγεται μελοποίηση. Στα μελοποιημένα έργα η μουσική δεν μπορεί να ζήσει μόνη της, ενώ η ποίηση δεν έχει την ανάγκη της για να ζήσει. Αυτή όμως δεν είναι δουλεία μουσικού αλλά ζαχαροπλάστη, γι' αυτό και τα ωραιότερα μελοποιημένα πράγματα που γνωρίζω, είναι τα μελομακάρονα.
Όταν η μουσική συνλειτουργεί με την ποίηση, τότε αυτό λέγεται δημιουργία, τότε αυτό λέγεται Τέχνη.

Οι δυο τέχνες, ανεξάρτητες και αυτόνομες από την φύση τους, πορεύονται την ίδια διαδρομή και συνήθως το αποτέλεσμα είναι έργα σπουδαία και γι' αυτό διαχρονικά και πανανθρώπινα. Χαρακτηριστικό τους είναι ότι, τόσο η μουσική όσο και η ποίηση, μπορούν να ζήσουν και χωριστά.

Eίμαι ένας έλληνας συνθέτης, που επέλεξα να σπουδάσω Βιολογία και εν συνεχεία Βιοχημεία και να εργασθώ για 26 χρόνια σε φαρμακοβιομηχανίες, κάνοντας μεγάλες θυσίες στην ζωή μου, μόνο και μόνο, για να έχω την δυνατότητα να γράφω την μουσική, που έχω απόλυτη ανάγκη να γράψω. Εκτός της οικονομικής ανεξαρτησίας που έπρεπε να εξασφαλίσω, χρειαζόμουν και χρόνο.
Η μουσική χτίζεται, μέρα με την μέρα. Όσο φοιτούσα στην Ιταλία, συμφοιτητές και άλλοι με παρότρυναν και έκανα πολλές μουσικές βραδιές, όπου τραγουδώντας με το πιάνο μου, παρέσυρα τους ιταλούς στο περιεχόμενο της μουσικής μου, ακόμη και με τις συνθέσεις μου με ελληνικό χαρακτήρα, που εκτιμούσαν ιδιαίτερα. Ήταν πολύ συγκινητικές βραδιές, να βλέπει κανείς από την μια να τραγουδώ εγώ πάντα ελληνικά και οι Ιταλοί να καταλαβαίνουν το περιεχόμενο της μουσικής μου, και να εκδηλώνονται μ' ενθουσιασμό όπως μπορούσαν, πάντα ιταλικά.
Έχω την εντύπωση, ότι ήμουν ο μόνος Έλληνας, που όταν μιλούσε ελληνικά στην Ιταλία, οι Ιταλοί τον καταλάβαιναν. Πολλά παιδία, τώρα πια νέοι, ίσως μπορεί να θυμούνται τις μουσικές μου και τα παιδικά τραγούδια μου, που αμέσως τραγουδούσαν, στα τέσσερα παραμύθια που παίχθηκαν σε Αθήνα και Πειραιά, μεταξύ των οποίων και το παραμύθι ΜΑΡΚΟ ΠΟΛΟ.
Πανε αρκετά χρόνια που έκανα δυο δοκιμαστικές παρουσιάσεις, με απαιτητικό πρόγραμμα και με εξαιρετικούς, ευαίσθητους, νέους τραγουδιστές, που πάντα θυμάμαι με αγάπη, την μια στην αίθουσα δημαρχείου στην Νίκαια και την άλλη στον Πειραιά, όπου όλοι μας διαπιστώσαμε την εξαιρετικά ζεστή υποδοχή του κόσμου.H σχέση μου με την μουσική, πάντα ήταν ιδιαίτερη Αποδείχθηκε αργότερα, ότι είναι μια σχέση εξαρτήσεις, μια σχέση ανάγκης.
Όταν κάποια στιγμή συνειδητοποίησα, ότι η σχέση μου με την μουσική εξελίσσετο σε αιχμαλωσία μου από αυτήν, απομακρύνθηκα όσο πιο γρήγορα μπορούσα από την σύνθεση και ακολούθησε μια μακρά περίοδος επτά και πλέον χρονών, περιπλάνησης μου στη λογοτεχνία, στην ποίηση, στην φιλοσοφία, σε άλλους μουσικούς χώρους, ξένους μέχρι τότε σε μένα, στην επιστήμη μου, όπου έκανα δύσκολα και υψηλής τεχνολογίας φάρμακα, μοναδικά στην Ελλάδα, ώσπου στο τέλος ένοιωσα άδειος, παντελώς άδειος, ένοιωσα νεκρός.
Ένοιωσα άνθρωπος χωρίς σκοπό, χωρίς όνειρα. Βαριά η συναισθηματική μου κατάσταση. Την κρίση αυτή, διαδέχθηκε απομόνωση και μετά έντονη συνθετική δουλεία, που όσο πιο έντονη ήταν, τόσο πιο πολύ ένοιωθα ότι ξαναζώ. Έγραψα μεγάλα έργα, έγραψα μικρά έργα, έγραψα πολλά έργα. Η Μουσική, είναι ο πνευματικός οδηγός μου. Πρώτα Μουσική και μετά όλα τ' αλλά.Oοτιδήποτε δεν περιέχει αρμονία και ρυθμό, το απορρίπτω, ακόμη και επιστημονική σκέψη ακόμη και διοίκηση.
Πάντα με απασχολούσε σοβαρά, ο τρόπος που θα έφθανε η μουσική μου στον κόσμο. Έπρεπε να είναι ένας τρόπος, που να ταιριάζει στο χαρακτήρα μου. Έπρεπε να είναι ένας τρόπος καθαρός και λιτός. Τώρα είμαι πανευτυχής, που η τεχνολογία, μου δίνει την δυνατότητα να προσφέρω την μουσική μου, άμεσα στον κόσμο, όπως πάντα γύρευα. Αισθάνομαι ιερή συγκίνηση, που μεταξύ της μουσικής μου και του κόσμου δεν μεσολαβεί κανείς, δεν υπάρχει κανείς. Ο όγκος της μουσικής δουλείας μου ειναι μεγάλος και θα προβάλλεται σιγά σιγά στην ιστοσελίδα μου ,απ' όπου θα προβάλλω και τις σκέψεις μου, για θέματα που με έχουν απασχολήσει κατά καιρούς και επηρεάζουν βεβαίως και την μουσική μου. Αισθάνομαι επιτέλους ευτυχής.
Άνθρωποι που θαυμάζω, ειναι ο απλός ευαίσθητος άνθρωπος της δημιουργίας και προσφοράς, ειναι όλοι οι επιχειρηματίες ,μεγάλοι η μικροί, με παράλληλη κοινωνική δράση και πρόσφορα, ειναι οι μεγάλοι ερευνητές της επιστήμης, ειναι οι μεγάλοι δημιουργοί της Τέχνης. Έχω την εντύπωση, ότι οι χρήσιμοι άνθρωποι, ακόμη και μετά θάνατο βοηθούν και μάλιστα πάντοτε χωρίς πρόσκληση.
Χρήσιμος άνθρωπος και τεμπέλης νεκρός, δεν μπορώ να το φαντασθώ.

Σε όσους το επιθυμούν, μπορώ να στείλω οποιανδήποτε σύνθεση μου, χωρίς καμίαν οικονομική επιβάρυνση. Με τον ίδιο τρόπο που μου έρχεται η μουσική, με τον ίδιο τρόπο φεύγει κι' απ' έμενα. Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς.
Ευχαριστώ όλες και όλους, που έχουν επισκεφτεί την ιστοσελίδα μου και υποδέχθηκαν τόσο ζεστά αυτήν την μουσική. Εγώ συνεχίζω τον μοναχικό μου δρόμο. Και πάλι, δεν μπορεί να γίνει αλλιώς.

Οι αδικοχαμένοι είναι πολλοί. Εξ' αιτίας όλων των αδικοχαμένων στην Κύπρο, στην Σερβία, στην Αφρική, στην Αμερική κι' άλλου, έχω γίνει εξαιρετικά προσεκτικός στις πολιτικές επιλογές μου, περισσότερο σοβαρός και γελάω πολύ λιγότερο και πολύ δυσκολότερα. Πάντα τους θυμάμαι, κι' έτσι κάνω ολο και λιγότερα λάθη στη ζωή μου.
Η μεγάλη Τέταρτη Συμφωνία μου, που θα παρουσιάσω αργότερα απ' αυτή την θέση, είναι αφιερωμένη σ' όλους αυτούς, που κάποτε ζούσαν με όνειρα, είχαν οικογένειες, είχαν γονείς, είχαν παιδιά και ήρθαν άθλιοι εγκληματίες, μέτρησαν την ζωή τους και την βρήκαν περιττή.

Προσπαθώ να προσφέρω στον άνθρωπο ,όσο το δυνατόν καθαρότερη μουσική, χωρίς την παραμικρή ιδιοτέλεια. Μελετώ και αξιολογώ προσεκτικά κάθε καινοτομία, που αυθόρμητα η φαντασία μου θα δημιουργήσει.
Κρίνω και αξιολογώ με αυστηρότητα κάθε σύνθεση μου.
Δεν έχω όρια στην τεχνική δυνατότητα μουσικής έκφρασης και αυτά που με απασχολούν στις συνθέσεις μου, είναι η αυστηρή φόρμα λιτότητα στις νότες, και τα συναισθήματα και οι καταστάσεις που περιγραφώ να είναι όσο το δυνατόν συγκεκριμένα και περιεκτικά. Ότι θέλω να πω, το εκφράζω με την μουσική μου.

Η σωστή Τέχνη έχει την μοναδική ικανότητα, να ταξιδεύει τον άνθρωπο σ' ένα παράλληλο επίπεδο, πέραν της πραγματικότητας.
Το έχει ανάγκη ο άνθρωπος αυτό, γι' αυτό και το ζητά τόσο πολύ. Παράγεται πολύ Τέχνη στην εποχή μας, άλλη καλή και άλλη κακή επιλογή θα ολοκληρωθεί σε μερικά χρόνια και τότε θα φάνει, ποιους από τους σημερινούς δημιουργούς, επέλεξε ο άνθρωπος για πνευματική του συντρόφια στο μέλλον.
Το χειρότερο για έναν δημιουργό, δεν είναι ο θάνατος , αλλά η ΗΤΤΑ του με τον ΧΡΟΝΟ.